اول از هرچیزی نظر خودمو در مورد این مطلب میدم

من احتمال میدم کسی که این مطلب رو درج کرده در فیس بوک خود پرستو صالحی نبوده و با اسم پرستو صالحی این مطلب رو گذاشته . هیچ وقت بازیگری نمیاد خودش و سینمای ایران رو به این صورت از چشم کارگردانان و تهیه کننده ها و مردم دور کنه احتمالا این کار ، کاره ترول ها (فتنه گران اینترنتی) باشه

البته این پیام هم خودم در صفحه پرستو صالحی دیدم که برای شما آپ کردم

 دوست دارم نظر شما بازدیدکننده های سایت تفریحی دوستان بدونم . ممنون

افکار: پرستو صالحی بازیگر سینما تا‌تر و تلویزیون ظهر امروز در صفحه فیس بوک مطالب مهمی را در ارتباط با فساد اخلاقی حاکم بر سینما نوشت.

وی در صفحه فیس بوک خود نوشت:

 «اگه نگم دق می‌کنم!!!

همش می‌گن چرا کم کاری؟ چرا نیستی؟ چرا مثله سابق پر کار نیستی؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟
من چه می‌دونم!

کدوم بازیگریه که دلش نخواد بازی کنه؟ کدوم بازیگریه که دلش نخواد تو کارهای خوب ظاهر بشه؟ کدوم بازیگریه که دلش نخواد با آدم‌های حرفه‌ای و درست درمون کار کنه؟ کدوم بازیگریه که دلش نخواد دیده بشه؟»

پرستو صالحی در ادامه نوشته است: «دور از جون تهیه کنندگان و کارگردانان و هنرمندان فرهیخته کشورم که هممون می‌دونیم چه کسانی هستند و چه کسانی نیستند و فقط ادعا و اداشو دارن، به یک تهیه کننده سر‌شناسی از سره درد دل گفتم: دلم یه کار طولانی می‌خواد گفت: اونی‌ام که بهت کار طولانی بده حال طولانی می‌خواد... به قول مرحوم شکیبایی: وای...

ولی من هنوز ایمان دارم که تو هنر مقدس هفتم، هستند انسان‌هایی که بی‌درخواست و نیاز و... فقط و فقط به کارشون فکر می‌کنن و بس و متاسفم از وجود کسانی که هنر پاک آریایی را رو با ناحیه ۱۰قدیم تهران اشتباه گرفتن...»

پرستو صالحی بازیگر تائر سینما و تلویزیون می‌باشد که اولین فعالیت او در حرفهٔ تئا‌تر با نام نغمه‌های خورشید است و بعد از این کار در سریالی با نام محاکمه بازی کرده که یک کار تاریخی به کارگردانی حسن هدایت و بعد از آن در سه فیلم نود دقیقه‌ای که توسط سیما فیلم ساخته شده با نام‌های یک روز طولانی آبی و بعد از آن در سریال‌های عشق سالهای جنگ در کنار فر‌ها جم، تب، مهر پنهان، همسفر، این زمینی‌ها، چشم‌هایش و در سری دوم زیر آسمان شهر ایفای نقش کرده.

(فقط جهت فرهنگ سازی)

فقط یه ایرانی میتونه صبح جمعه ساعت ۶ با هزار مشقت و برنامه ریزی قبلی پاشه بره بیرون حلیم بخوره , پارک بره,ورزش هم کنه, بعد ساعت ۹ برگرده خونه بگیره تا ظهر بخوابه !

فقط یه ایرانی میتونه کند بودن رشد موهاشو بندازه گردن دست سنگین آرایشگر!

فقط یه ایرانی میتونه اینو باور داشته باشه که اگه جفت راهنمای ماشین و روشن کنه، مجازه تو اتوبان دنده عقب حرکت کنه!

فقط تو ایران مدارسو ۵شنبه ها تعطیل می کنن ولی  بقیه هفته رو براش کلاس جبرانی در نظر میگیرن باپول های آنچنانی !!!

تعمیرات مدل ایرانی‌:

۱-درشو باز کردن و فوت کردن.
۲-کامل باز کردن و دوباره بستن
۳-ضربه زدن روی دستگاه

فقط آسمون ایران می تونه : کمی! تا قسمتی! نیمه ابری! همراه با بارش پراکنده در برخی از نقاط باشه. . . ( آخرِ ادبیاته این جمله)!

فقط در تهران که مردم شمال شهر در سال ۲۰۱۲ میلادی و مردم جنوب شهر در سال ۷۰ هجری قمری زندگی می کنن!

تنها ایرانیان که وقتی می خوان از خیابون رد شن به جا اینکه به چراغ عابر نگاه کنند، به ماشینا نگاه می کنن که کی خلوت میشه سریع رد شن!

فقط یه ایرانی می تونه پیتزا رو با دوغ, نوشابه رو با آبگوشت, سبزی رو با کوکوسبزی, و کالباس رو با نون سنگک بخوره!

فقط یه ایرانی می تونه بره قشم لباس بیاره تو خونه بفروشه و بگه اینارو از دبی و ترکیه آوردم!

فقط یه ایرانی می تونه وقتی می خواد بره عروسی در به در دنبال یکی بگرده که کراواتشو براش گره بزنه

"فاطمه فتحعلی اوا" خانمی که حرفه اصلی او رقاصی بوده و پس از بازگشت از مشهد مقدس و زیارت امام رضا (ع) در مورد تصمیمش به کشورش گفت: من نزدیک تر شدن به خدا را درک می کنم لازمه این کار ترک حرفه ام است و من تصمیم قاطع و راسخ خود را در این باره اتخاذ کرده ام.

اصطلاح 120 سال زنده باشی از کجا آمده؟

آیا می دانستید که گاهی به هم می رسیم و می گوییم 120 سال زنده باشی یعنی چه و از کجا آمده؟ برای چه نمی گوییم 150 یا 100 سال یا …

در ایران قدیم، سال کبیسه را به این صورت محاسبه می کردند که به جای اینکه هر 4 سال یک روز اضافه کنند و آن سال را سال کبیسه بنامند (حتما خوانندگان عزیز می دانند که تقویم فعلی که بنام تقویم جلالی نامیده می شوند حاصل زحمات خیام و سایر دانشمندان قرن پنجم هجری است) هر 120 سال یک ماه را جشن می گرفتند و کل ایران این جشن برپا بود و برای این که بعضی ها ممکن بود یک بار این جشن را ببینند و عمرشان جواب نمی داد تا این جشن ها را دوباره ببینند (و بعضی ها هم این جشن را نمی دیدند) به همین دلیل دیدن این جشن را به عنوان بزرگترین آرزو برای یکدیگر خواستار بودند و هر کسی برای طرف مقابل آرزو می کرد تا آنقدر زنده باشی که این جشن باشکوه را ببینی و این به صورت یک تعارف و سنتی بی نهایت زیبا درآمد که وقتی به هم می رسیدند بگویند 120 سال زنده باشی.

پاسبان مردی به راهی دید و گفتا کیستی؟

گفت : فردی بی خیال و فارغ و آزاده ام

گفت : از بهر چه می رقصی و بشکن می زنی ؟

گفت : چون دارای شور و شوق فوق العاده ام

گفت : اهل خاک پاک اصفهانی یا اراک؟

گفت : اهل شهر آباد و خوش آباده ام

گفت : خیلی شاد هستی ، باده لابد خورده ای؟

گفت : هم از باده خور بیزارم ، هم از باده ام

گفت : از جام وصال نازنینی سرخوشی ؟

گفت : از شهوت پرستی هم دگر افتاده ام

گفت : پس شاید قماری کرده ای ، پولی برده ای

گفت : من در راه برد و باخت پا ننهاده ام

گفت : پولی از دکان یا خانه ای کش رفته ای ؟

گفت : دزدی هم نمی چسبد به وضع ساده ام

گفت : آخر هیچ سرگرمی نداری روز و شب ؟

گفت : سرگرم نمازو سجده و سجاده ام

گفت : لابد ثروتی داری و دلشادی به پول ؟

گفت : من مستضعف و مسکین مادر زاده ام

گفت : آیا راستی آهی نداری در بساط ؟

گفت : خود پیداست این از وصله ی لباده ام

گفت : گویا کارمند ساد ه ای یا کارگر ؟

گفت : بیکارم ولی از بهر کار آماده ام

گفت : بیکاری و بی پولی ؟ پس این شادی ز چیست ؟!

گفت : یک زن داشتم ، اینک طلاقش داده ام